...گفتنی های من و تو

رحیل

lolian1 — Tue, 30 Sep 2008 12:30:18 GMT

فریاد که از عمر جهان هر نفسی رفت

دیدیم که از این جمع پراکنده کسی رفت

شادی مکن از زادن و شیون مکن از مرگ

زین گونه بسی آمد و زین گونه بسی رفت

آن طفل که چون پیر از این قافله درماند

وان پیر که چون طفل به بانگ جرسی رفت

از پیش و پس این قافلهء عمر میندیش

گه پیشروی پی شد و گه بازپسی رفت

ما‌ ‌همچو خسی بر سر دریای وجودیم

دریاست چه سنجد که بر این موج خسی رفت

رفتی و فراموش شدی از دل دنیا

چون نالهء مرغی که زیاد قفسی رفت

رفتی و غم آمد به سر جای تو ای داد

بیدادگری آمدو فریاد رسی رفت

این عمر سیکسایهء ما بسته به آهی است

دودی ز سر شمع پرید و نفسی رفت

تقدیم به کسی که بودو رفت...

یادش گرامی

De Claration Of Love

lolian1 — Sun, 04 May 2008 12:14:18 GMT

بیا ، آری

تو شوالیه ی زره پوش من هستی

و اسطوره ی قلبم

هنگامی که به من لبخند میزنی ، می بینم که

دنیای حقیقی بنا نهاده می شود

رودخانه ها عمیق می شوند ، باور کن

تنها کسی هستی که بازوانم دوست دارند در آغوشت گیرند

بجای تمام چیزهایی که در رودخانه غرق شدند

عزیزم ، این قلب طلایی را به تو پیشکش می کنم

پس با دقت گوش کن ، تنها به تو اعتماد می کنم

احساسی جادوئی دارم ، هر زمان که یکدیگر را لمس می کنیم

با آسمانها بیعت می کنم

و عزیزم ، پیمان عشق را امشب با تو می بندم

درست مانند ژولیت که به رومئو متعلق بود

همچنان آماده باش ؛ زیرا اجازه نمی دهم بروی

در گرمای شب

می خواهم آنرا از رویاییت هم بهتر کنم

و باقی زندگیت درست اینگونه خواهد بود

پیمان عشق

تقدیم به ........ گل زندگیم دوست دارم

بوسه

lolian1 — Sun, 02 Sep 2007 14:31:18 GMT

گفتمش:

ـ شیرین ترین آواز چیست ؟

چشم غمگینش به رویم خیره ماند٬

قطره قطره اشکش از مژگان چکید٬

لرزه افتاد به گیسوی بلند ٬

زیر لب ٬ غمناک خواند :

- ناله زنجیرها بر دست من !

گفتمش:

ـ آنگه که از هم بگسلند ...

خندهء تلخی به لب آورد و گفت :

ـ آرزویی دلکش است ٬ اما دریغ !

بخت شورم ره بر این امید بشت.

وآن طلایی زورق خورشید را

صخره های ساحل مغرب شکست!...

من به خود لرزیدم از دردی که تلخ

در دل من با دل او گریست.

گفتمش:

ـ بنگر٬ درین دریای کور

چشم هر اختر چراغی زورقی است!

سر به سوی آسمان برداشت٬ گفت :

چشم هر اختر چراغی زورقی است ٬

لیکن این شب نیز دریایی است ژرف.

ای د ریغا شبروان ! کر نیمه راه

می کشد افسون شب در خوابشان . . .

گفتمش :

فانوس ماه

می دهد از چشم بیداری نشان

گفت :

ـ اما ٬ در شبی این گونه گنگ

هیچ آوایی نمی آید به گوش . . .

گفتمش :

اما دل من می تپد .

گوش کن ٬ اینک صدای پای دوست !

گفت:

ای افسوس٬ در این دام مرگ

باز صید تازه ای را می برند ٬

این صدای پای اوست! . . .

گریه افتاد در من بی امان .

در میان اشکها٬ پرسیدمش:

ـ خوشترین لبخند چیست ؟

شعله ای در چشم تاریکش شکفت٬

جوش خون در گونه اش آتش فشاند ٬

گفت :

ـ لبخندی که عشق سربلند

وقت مردن بر لب مردان نشاند.

من زجا بر خاستم٬

بوسیدمش.

مریم

lolian1 — Tue, 05 Jun 2007 17:36:18 GMT

مریم

صبح می خنددو ، باغ از نفس گرم بهار

می گشاید مژه و می شکند مستی خواب .

آسمان تافته در برکه و ، زین تابش گرم

آتش انگیخته در سینه افسردهء آب .

آفتاب از پس البرز نهفته ست و ، از و

آتشین نیزه بر آورده سر از سینهء کوه

صبح می آید ازین آتش جوشنده،به تاب

باغ می گیرد ازین شعلهء گلگونه ، شکوه...

آه ، دیریست که من مانده ام از خواب به دور ،

مانده در بستر و دل بسته به اندیشهء خویش

مانده در بسترم و ، هر نفس از تیشهء فکر

می زنم بر سر خود تا بکنم ریشهء خویش !

چیست اندیشهء من ؟..... ــــ عشق خیال آشوبی

که به بازیم گرفته ست به بیداری و خواب

می نماید به من شیفته دل رخ به فریب،

می رباید زتن خستهء من طاقت و تاب

آنچه من دارم ازو ، هست خیالی که زدور

چهره بر تافته در آینهء خاطر من.

همچو مهتاب ، که نتوانیش آورد به چنگ

دور از دست تمنای من و در بر من .

...... می کنم جامه به تن ، می دوم از خانه برون

می روم در پی او با دل دیوانهء خویش .

پی آن گمشده می گردم و ، می آیم باز

خسته و کوفته از گردش روزانه خویش.

خواب، می آید و در چشم نمی یابد راه :

یک طرف اشک رهش بسته و یک سوی خیال .

نشنوم ناله خود را دگر از مستی درد.

آه ، گوشم شده کر ، یا که زبانم شده لال!

چشمها دوخته بر بستر من ،سحرآمیز

خواب بر سقف نشسته ست چوجادوی سیاه.

آه،از خویش تهی می شوم آرام،آرام

می گریزد نفس خسته ام از سینه چو آه.....

....... بانگ بر می زنم از شوق که : « مریم ...... مریم ...... !»

ناگهان می پرم از خواب ، گشاده آغوش .

می شود باز دو دست من و ، ..... می افتد سست

هیچ کس نیست.بجز شب که سیاهست و خموش......

lolian1 — Thu, 26 Apr 2007 16:06:18 GMT

مرثیه جنگل

امشب همه غمهای عالم را خبر کن!
بنشین و با من گریه سر کن،
گریه سر کن !
ای جنگل،ای انبوهٍ اندوهانٍ دیرین!
ای چون دل من ، ای خموش گریه آگین!
سر در گریبان،در پس زانو نشسته،
در پرده های اشکٍ پنهان،کرده بالین!

ای جنگل ،ای داد!
از آشیانت بوی خون می آورد باد!
بر بال سرخ کشکرت پیغامی شومی است،
آنجا چه آمد بر سر آن سرو آزاد؟

ای جنگل،ای شب!
ای بی ستاره!
خورشید تاریک!
اشک سیاه کهکشانهای گسسته!
آیینه دیرینۀ زنگار بسته!
دیدی چراغی را در چشمت شکستند

ای جنگل، ای غم!
چنگ هزارآوای بارانهای ماتم!
در سایه افکندٍ کدامین ناربٌن ریخت
خون از گلوی مرغ عاشق؟
مرغی که می خواند
مرغی که با آوازش از کنج قفس پرواز می کرد،
مرغی که می خواست
پرواز باشد...

ای جنگل،ای حیف!
همسایه شبهای تلخ نامردی!
در آستان سبز فروردین،دریغا
آن غنچه های سرخ را بر باد دادی!
ای جنگل،ای پیوسته پاییز!

ای آتش خیس!
ای سرخ و زرد،ای شعلۀ سرد!
ای در گلوی ابر و مه فریاد خورشید!
تا کی ستم با مرد خواهد کرد نامرد؟

ای جنگل، ای در خود نشسته!
پیچیده با خاموشی سبز،
خوابیده با رؤیای رنگین بهار نغمه پرداز،
زین پیله، کی آن نازنین پروانه خواهد کرد پروانه؟

ای جنگل، ای همراز کوچک خان سردار!
همعهد سرهای بریده!
پر کرده دامن
از میوه های کال چیده!
کی میشنید دٌردٍ شیرین رسیدن
در شیر پستانهای سبزت؟

ای جنگل، ای خشم !
ای شعه ور چون آذرخشٍ پیرهن خاک !
با من بگو از سرگذشت آن سپیدار،
ان سهمگین پیکر،که با فریاد تندر
چ.ن چاره ای از آسمان،افتاد بر خاک !

ای جنگل ، ای پیر !
بالنده افتاده، آزاد زمینگیر!
خون میکد اینجا هنوز از زخم دیرین تبرها .
ای جنگل! اینجا سینۀ من چون تو زخمی است.
اینجا،دمادم دارکوبی بر درخت پیر می کوبد،
دمادم.

دوستت دارم تقدیم به داداش گلم ( فرهاد)

lolian1 — Thu, 05 Apr 2007 16:13:18 GMT

i Love You

دوستت دارم
باید دیوانه باشم
یا شاید بیش از حد رویا پردازم
اما هنگامی که به تو می اندیشم
در اشتیاق برای حس کردن نوازشت هستم
تا در گوشت زمزمه کنم
وازه ها ی بسیار قدیمی
و وازه های که تنها تو می شنوی
اگر فقط،تو متعلق به من بودی
ای کاش می توانستم باز گردم به اولین روزی که تو رو دیدم
باید حرکتی میکردم ، زمانی که به چشمانم خیره شدی
زیرا اکنون میدانم ، تو نیز احساس مرا داری
و اگر چه در کنارم دروغ میگوئی،همچنان این واژه ها را زمزمه می کنم، خواهش میکنم بگو
که توهم منو دوست داری؛این سه کلمه
این واژه ها می توانند زندگیمان را برای همیشه تغیر دهند
و قول می دهم،همیشه با هم خواهیم ماند
تا ابد
امروز ؛ جراتی درونم یافت
که با اطمینان به سوی خانه ات بیایم
اما جسم نمی تواند حرکت کند زمانیکه به آنجا میرسم
درست مانند هزاران بار گذشته
و سپس نامه ای خالی به دستم داد
امیدوارم که راهی به درون قلبت بیابم
دوستت دارم

شاید من به اند عشقی نیاز دارم
شاید من؛نیاز به ذره ای توجه دارم
وشاید من،شاد تو،شاید تو
آه؛به کسی نیاز داری که تو رو در بر گیره
اگر می خواهی ؛ اشاره ای کن و من در کنارت خواهم بود
روشنایی ات خواهم بود
بسیار تابان می درخشم
بسیار تابان در چشمانت"عزیزم"
دوستت دارم
" i Love You"

Where Does my Heart Beat Now

lolian1 — Thu, 08 Mar 2007 18:13:18 GMT

سخت است باور اینکه در زمان گم شده بودیم

هر آنچه که در آرزویش هستم و چشمان تو حس می کنم

همیشه به این فکر می کردم که قلبت برای خود حفظ کنم

اما اکنون بسیار دور از دست رس به نظر می آید

نمی دانم چگونه عشق تو توانست ، اینگونه بی خبر ترکم کند

قلبهای خاموش به کجا می روند ؟

اکنون قلبم در کجا می تپد ؛ صدای تپش کجاست ؛

که فقط در میان شب طنین می اندازد

نمی دانم چگونه زندگی کنم

بدون احساس آن در درون

قلبهای تنها و بی کس به کجا در حرکتند ؟

شمعی در آب با درماندگی در حرکت است

ای تویی که در میان تندر پنهان هستی

بیا و مرا نجات ده

من در حسرت رویایی بی پایان هستم

در جستجوی دستانی هستم که نشان دهند

قلبهای خاموش به کجا می روند؟

میدانم بیرون از اینجا او در انتظار من است

و بعد از نوازشی که سکوت وا می شکند

عشق همچنان باقیست

دو قلب به یکدیگر نیاز دارند

پس بالهایی ده تا پرواز کنم

اکنون می شنوم که قلبم می تپد

صدای تپش را می شنوم

که در اینجا و شب پیچیده است

حس می کنم اکنون قلبم می تپد

اکنون که فهمیده ام احساس در درونم رانده است

کسی را دارم تا قلبم را نثارش کنم

و این احساس همچنان قوی و قویتر می شود

قلبهایی که برای این ساخته شده اند ؛

که تا ابد عاشق بمانند

عکس شهر من ( روانســــــــــــــر )

lolian1 — Fri, 02 Mar 2007 18:43:18 GMT

سلام به همه ی دوستان من امیدوارم که خوب و خوش و سرحال باشین این دوتا عکس

نمایانگر شهر ی است که تمام خاطره های تلخ و شیرین و آروزهای از دست رفته و به دست

آورده رو برام زنده میکنه . چه شبهایی که من همین موقع در کنار این اب نشستم و با صدای

شر شر آب این ســراب شر شر اشکامــــو رو گونه هام احساس کردم امیدوارم که شما از این

عکسها خوشتون میاد .

2خترک تنها

lolian1 — Sun, 18 Feb 2007 15:30:18 GMT

۲خترکی با گیسوهای بافته و چشمهای غمناک پر کرده بود کنج تنهای را

در دل هرگز نمی پنداشت غم روز آشنایی را

-درسکوت نگاهش می وزید داد رهایی

سر گشته و مات از این همه بی وفایی

می شـــــــــــــــــــــــــــنید نوای روح افزای گندمکان خشک طلاگون روحش را

که با هر نغمه می انداخت دانه های ثمرش را

شکوه می کرد از خود و دردهایش به خود

ـــ با دستی لرزان می لرزاند قلم روحش را

بر صفحه ی کفن پوش دفترش

- می نگاشت هر آنچه بود

ولی در آخر می ماند بدنی لمس و ضعیف

با سر در گمی و قلبی سرد و نحیف

ناله می وزد

- که ای خدا -

در کدامین واژه نهفته است سر تنهائی من ؟

در کدامین وادی نهفته است مآمن تنهائی من ؟

در کدامین قلب نهفته است یاد تنها ئی من ؟

کیست که با اشکهایم ببارد ؟

کیست که با دردهایم سر آید ؟

و چنین بود که فهمید

تنهایی کنجی است پر از خراب و میخانه نشین

مسافر

lolian1 — Mon, 11 Dec 2006 16:06:18 GMT

با تو هستم ای مسافر ای به جاده تن سپرده

ای که دل تنگی غربت منو از یاد تو برده

هنوزم

هوای خونه عطر دیدار تو داره

گل به گل گوشه به گوشه

تو رو یاد من میاره

با تو من چه کرده بودم

که چنین مرا شکستی

بی وداع ، بی تفاوت

سرد و بی صدا شکستی

به گذشته بر می گردم

به سراغ خاطراتم

تازه می شود دوباره

از تو داغ خاطراتم

به تو می رسم همیشه

در نهایت رسیدن

هر کجا که باشی و باشم

به تو بر می گردم حتما

این توئی همیشه ی من

توئی آیینه ی تقدیر

با همه شکستم از تو

نیستم از دست تو دلگیر